یادش بخیر یه روزی واس خودمون *همه چیزستان*ی بودیم

بهمون میرسیدن

زود به زود آپدیت میشدیم

خلاصه ما بودیمو همه چیزستانی بود

به خاطر همینم هیچ وقت فکرشو هم نمیکردم یه ررروزی برسه

که اینجوری خااااک بخورم

این من منم؟!!

من همونم؟!

نمیدونم

من نه منم! آره...

بیچاره من !

عب نررررره ما هم لابد باس عمرمون تموم شه و بار سفر ببندیم

خیالی نیس

و زمانی می آید که شنیدنی ها تکرار میشوند

شنیدنی هایی از جنس زمان و از جنس کودکی با تفاوتی اندک..! و تفاوتی از جنس بلوری که با بی هنری تمام تراشیده شده...

می شنیدیم داستان دخترک کبریت فروش را...

و با آن در رویاهای کودکیمان تا نیمه هایی همذات پنداری میکردیم که داستان به نیمه می رسید و ما خواب بر چشمانمان نقش بسته بود و پایان قصه را آنگونه که میخواستیم به پایان میبردیم...

دخترک کبریت فروش ،دخترکی که در سرما و محنت روزگار گذرانید تا آنجا که به آرامی جان سپرد.

و در تاریخ قصه گویی پر است از قصه های این چنینی... که نا تمام اند!

زمان گشت و گردید تا اینجا رسیدیم.

اینجا که رسیدیم دیدیم که دیگر پایان قصه را نمیتوان از خود نوشت . پایان این سرنوشت در مقابل چشمان بازمان بود.

حالا دخترک کبریت فروش با تغییر عنوانی کوچک، بزرگ شده بود و شده بود : پیرزن کبریت فروش...

اگر دخترک یارای دست بردن سمت دهانش و ها کردن به آن به خاطر گرم کردنش بود، حال توان این عمل هم از او سلب گردیده بود، پیرزن دستانش میلرزد و تنها چیزیکه از او کار می کند چشمانی تار است که قدم های انسان هایی را نظاره میکند که عجول اند...

و پسرک قهرمان داستان ها که فقط گرسنگی را زیر لب هایس مزمزه میکرد شده است پیرمرد آوازه خوان کنار خیابان ها.

که صدایش را میفروشد، در کوچه و خیابان های مست شهر آواز می فروشد. پیرمرد حتی نگاه تار گرفته پیرزن کبریت فروش را هم ندارد و در تفکری عمیق فرو رفته است. گویی فلسفه تمام زندگی  در صدایش فرو ریخته است.

پسرک و دخترک زمان کودکیمان هم با خودمان قد کشید و بزرگ شد... اما چیزی تغییر نکرد.

*آقایون کاندیدایی که تو ستادشون  هم دعوا دارن، یا دیگری رو تخریب میکنن یا شام میدن! یا خواسته ناخواسته خیلی از اختلافات رو دامن میزنن آینده یه شهر و مملکت رو خووووب رقم میزنن خوووب!!!

**و تنها منجی واقعی......

***اووووووه تبلیغات با رقص و شام. ماشین ها از رنو تااااااا کامیون. حتی تانک هم دیده شده!

**** ما فردا حضور داریم. چرا که اصلح را شناختیم.

***** یا علی.....

برچسب‌ها: انتخابات, تغییر

بیـــــــــــــــــــب

.

.

.

.

.

.

ادامه مطلب ...

گــلي خانوم گفته: به خاطر حمايت از زناي ايراني وبه خاطر ظلم هايي که به زن ها تو ايران ميشه و به نشونه اعتراض رفته اونور و هر جور که دلـــــش بخاد با قــلي و اينا بــــازي ميکنه!
-ميگم: يعني مشکل خانوماي ايرانياين بوده که نميتونستيم خودنمايي کنيم؟! خودنمايي تا چه حد راضيتون ميکرد گلي خانوم؟
تا حد عريان بودن و فيلم هاي آنچناني بازي کردن خووووبه؟
حقوق خانوما رو خوووب حمايت کردي. خسته شدي ... کاپوچينو با طعم حياي ايراني ميل داري؟!
حيف اون فيلم "مادر" چقده دوسش داشتم. چقد عاشق نقش اولش بودم!
ببينم... حالا که عشق و حالتو کردي تنها مشکل زناي ايراني که تو خونشون نشستن دارن زندگــــيشونو ميکنن رو حل کردي؟
چقد وظيفه تو سخته آخه! 
چي ميگي تو؟! واقعا که خسته نباشي گلي جووون! خوبه تو هستي الان که اعصابم خورد بود يه کم سبک شدم!هه

 

اینا خوباش بودن...!!!

و باز هم وقت "سلام"

 

راستی... هر "سلام" را خداحافظی باید؟؟!

رسم هر " سلام "اینگونه باید؟؟!

"سلام" یعنی دست دوستی و یا آغاز دشمنی؟؟!

کوچک که بودم شنیده بودم "سلام" یعنی سلامتی....

و حال هر " سلام" را یک خداحافظی،  خداحافظی ست...

        آری آغاز هر دلتنگی "سلامی" دیگر است... 

 

*دل به چه می اندیشی؟ به غصه های درونت؟ ! غصه هایی که تا به حال تجربه شان نکرده بودی؟ به دردهای خفته در چشمانت؟ به بغض های نشکسته ات؟ به چه؟ به چه؟

درد و دل را چه سود ؟ یافتن هم صحبتی را چه سود؟ میدانم درد  آن هم درد احساس سخت است،

اما تو لحظه ای درد دیگران را به یاد آور!

حتما تسلی خواهی گرفت!  یقینا آرام خواهی شد حتی برای یک آن!

و نه آن آرامش روزهای گذشته ات...

ای دل اگر آدمین هم گرگ شده اند اما در لباس فرشته ، تو تنها به یاد آور خدایی همین نزدیکی ها هست... او خود تمام داشته ها و نداشته ها را شاهد بوده است،

آیا او را برای تو کافی نیست؟!

بگذار بی ایمانان که از خدایی بالاتر هم از دروغ و دل شکستن دیگران نمیترسند  و تنها به خاطر او ، و نه به خاطر تو که بنده ای ... آری  بگذار همانان زندگیشان را که یقین میکنند خوشبختی است طی کنند ، همان ها هم روزی خواهند فهمید که دنیا را هم پایانی است،و تو نیز آن ها را واگذار به قادر مطلق کن و بدان که تنها اوست که هم عادل و هم با انصاف است....

**برنامه ها  و سریال های این ماهواره کوفتی چیه میبینین؟! اینقدر هم با لذت برای همدیگه تعریف میکنین که انگار آخر عشقه اون وقت شما هم دوست دارین لاو بترکونین. اونم چه لاوی. لاو ظاهری!

آخه اگه دیگران رو گول میزنین لااقل یکم با خودتون رو راست باشین، یکم به محتواشون فکر کنین آره فقط یکم. جای دوری نمیره... فکر کنین ببینین کجای اون ها عشق و علاقه میاره؟ ببینید به جز خیانت چیز دیگه ای یاد میگیرین؟... خیــــانت!

کافیه تاثیرشو تو اطرافیانتون ببینید همه اونا که طرفدار این برنامه ها هستن تاثیر هم گرفتن چون اینا واسه همین ساخته شدن اگه بیننده تاثیر نگیره که اونا بیخودی کارو هزینه میکنن!

همه اونا که تو اینجور برنامه ها غرق میشن عشق به منظور خیانت یعنی خیانت با بسته بندی عشق میشه عادتشون و به هر کسی که سر راهشون سبز بشه فقط خیانت میکنن. اه عشق لحظه ای

حالا جمعه شبها دیدن داستان عشق کورکورانه دوتا جوون صفای بیشتری داره یا سریال شهید بابایی؟!

***میخوام دیگه ننویسم. با نوشتن میون این آدم های بی درک ، و هم احساس شدن با احساس دیگران و  نوشتن از اونها  فقط خودمو شکوند و ناخواسته منو شبیهه اون ها کرد، مجبورم اون همه جمله هایی رو که از صبح تا شب تو ذهنم میاد رو سرکوب کنم و بشکنم... یادش بخیر  یه روز به خاطر نوشته هام  نوشته هایی که رو همه تاثیر میذاشت ازم میخواستن که نویسنده بشمً اما حالا همش شد مضحکه ی یه عده.

خدایا این تقصیر تخیل منه که تو بهم بخشیدی یا استفاده ی غلط من؟! نمیدونم. دیگه فضای مجازی هم نمیام از فیس گرفته تا مسنجر و بلاگ.. تنها جاییکه میرم و مینویسم  اون هم از واقعیت ها همین وبلاگ خودمه اندازه ی بچه ی نداشتم دوسش دارم! چون چیزایی که توش نوشتم جزء خیال پردازی هایی که باعث زجرم شدن نبودن. همه احساس واقعیمو اینجا  آوردم.... نوشته هام واسه روزهای آرامشم ، تفکر پاک و بی دغدغه ام بودن .

خواننده ی نوشته هام خدایا تنها تو باشی برام کافیه، چون تنها تویی که منو همونطور که هستم میشناسی و بها میدی ..... (هر کسی از ظن خود شد یار من)

****(ف) که میای نظر میذاری و میری آخه این چه مدل نظر دادنه؟ قصدی داری؟ من به تو بدی کردم که حقم باشه جلوی دیگران بشی واسم اسباب درد و غصه؟؟؟! میدونی باعث شدی بهونه بدی دست آدم ها واسه خون کردن دل من؟! واسه اینکه لال بشم و قدرت دفاع از خودمم نداشته باشم؟؟!

خدا خودش شاهده و شما هیچیــــد.

*****کاش آدم ها رنگین کمون نمیشدن تا راحت میشد فهمید هم رنگت هستن یا نه..

******سخن آخر: به قول حاج رسول: به کسی چه مربوطه خوبم  یا بد   من در خونه ی کریم اومدم!

داشت یادم میرفت آهای اونی که به اسم ( بعدا منو میشناسی) نظر گذاشتی که چرا عکس دجال رو گذاشتم به عرضت برسونم که قصدی نبود، بی توجهیم باعث شد شما چرا اونطور توهین کردی؟ بعدم همینجوریشم میشناسمت یا همون عهد بستیم!

یا علی...